Czym jest tarcica?
Tarcica to asortyment drewna powstały przez przetarcie kłody na elementy o określonym przekroju, najczęściej deski lub grubsze elementy. Może być sprzedawana jako materiał świeży, sezonowany albo suszony komorowo oraz jako nieobrzynana, obrzynana lub dalej obrobiona. Każde z tych określeń wpływa na sposób pomiaru i możliwy uzysk.
Tarcica nie jest gotową formatką
Nominalna grubość surowej deski nie jest automatycznie grubością gotowego elementu. Wyrównanie dwóch płaszczyzn, usunięcie krzywizny i szlifowanie zmniejszają przekrój. Podobnie długość handlowa może obejmować fragment z pęknięciem czołowym, który trzeba odciąć.
Jak ocenia się partię?
Ważne są: gatunek, wilgotność, klasa, grubość, rozkład długości i szerokości, prostoliniowość, występujące cechy oraz sposób składowania. Sama liczba m³ nie mówi, czy z partii da się wyciąć wymaganą liczbę długich albo szerokich elementów.
Jak przygotować zapytanie?
Najlepiej podać gatunek, wymiar gotowych elementów, minimalną grubość materiału, potrzebne długości, orientacyjną ilość oraz wymagania dotyczące wyglądu. Jeżeli materiał ma trafić na blat albo fronty, trzeba opisać strony widoczne, dopuszczalny biel, sęki, kolor i kierunek rysunku.
Co wpływa na ilość?
Do wymiarów gotowych trzeba doliczyć naddatek na wyrównanie i zapas na rozkrój, wady oraz selekcję. Ich wielkość nie jest stałym procentem: zależy od formatek i rozkładu wymiarów w dostępnej partii.
Odbiór i magazynowanie
Przy odbiorze warto sprawdzić zgodność gatunku, ilości, grubości, deklarowanej klasy i wilgotności oraz udokumentować stan pakietu. Po dostawie tarcicę układa się na równych przekładkach, chroni przed opadami i punktowym ogrzewaniem oraz pozostawia w warunkach odpowiednich do planowanej obróbki.
Najważniejsze rozróżnienie
Zakup tarcicy jest zakupem surowca o naturalnej zmienności. Zakup elementów gotowych obejmuje natomiast uzgodnione wymiary, tolerancje, obróbkę i kryteria wyglądu. Te dwa rodzaje oferty powinny być wyceniane i odbierane według innych kryteriów.