Co nazywamy formatką?
Formatka to pojedynczy element materiału przygotowany w określonej długości, szerokości i grubości. Może być półfabrykatem wymagającym dalszego strugania, frezowania lub szlifowania albo elementem przygotowanym blisko wymiaru końcowego. Samo słowo „formatka” nie przesądza więc o dokładności wymiaru ani o stanie powierzchni.
Formatka surowa a wymiar gotowy
Przy zamówieniu trzeba ustalić, czy podane wymiary dotyczą elementu przed obróbką, czy po obróbce. Formatka surowa zwykle wymaga naddatku na wyrównanie płaszczyzn, usunięcie śladów piły i dojście do kąta prostego. Formatka gotowa powinna mieć uzgodnioną tolerancję, jakość powierzchni oraz informację, które krawędzie i strony są bazowe.
Przykład: zapis 800 × 200 × 30 mm jest niepełny, jeżeli nie wiadomo, czy 30 mm oznacza grubość tarcicy, grubość po struganiu czy minimalny wymiar gotowego elementu.
Co podać w zestawieniu formatek?
- liczbę sztuk i wszystkie trzy wymiary w jednej jednostce,
- gatunek drewna i oczekiwaną wilgotność,
- stan obróbki: surowa, strugana, szlifowana lub przygotowana do montażu,
- powierzchnie widoczne oraz dopuszczalne cechy naturalne,
- kierunek usłojenia, jeżeli ma znaczenie konstrukcyjne lub wizualne,
- wymaganą tolerancję i informację, czy wymiary zawierają naddatek.
Najczęstsze źródło nieporozumień
Lista formatek nie jest automatycznie listą desek potrzebnych do realizacji. Rozkrój zależy od dostępnych szerokości i długości tarcicy, wad, układu słojów oraz konieczności dopasowania koloru. Dlatego suma objętości gotowych formatek jest mniejsza od ilości materiału, którą trzeba kupić.